Dag 4: Ieder pondje… Toch een rondje.

1 mei 2014
Lief dagboek,

Vandaag ben ik streng toegesproken door vriendinnetje N. ‘Ieder pondje gaat door het mondje, Marissa.’ Ja, daar heeft ze gelijk in, en ‘Als je gezond eet, kun je dat sporten gewoon laten zitten.’ Nu klinkt dat me als muziek in de oren. Vriendinnetje N. is een absolute keukenkoningin. Nee, geen prinses, een koningin. Enkele jaren geleden is ze op de gezonde voedsel tour gegaan, en ze maakt de heerlijkste gerechten. Ze regeert haar keuken met verve en houdt E-nummers, varkensvlees, poedertjes, suikers en pakjes buiten de deur. Èn houdt er een ontzettend leuke website op na: veranderingvanspijs.wordpress.com . Ze beloofde dat er allemaal makkelijke dingen op staan!

Dus ik besloot een kijkje te nemen. Het eerste gerecht dat ik zie: Kruidige quinoa met wokgroenten en quorn. Wat? En Wat? Quinoa. Dat is dat nieuwe hippe graan-ding, toch? Ik hoor er van alles over, vooral over hoe je het uit moet spreken. Maar hoe je het ook uitspreekt, het klinkt voor mij als droge graankorrels. Ik heb het ook nog nooit gezien. Waar vind ik zoiets? In welk Appie-schap ligt dat? En quorn is zo’n vleesvervanger, toch? Klinkt suf. Maar ik geef toe, de foto ziet er bijzonder smakelijk uit.

Dan lees ik de ingrediënten. Kruidnagels, komijnzaad, knoflook… Heb ik niet allemaal zo in huis, maar weet ik te vinden in de Appie. 5 Kardemonpeulen en een eetlepel miso. Wat zijn in vredesnaam kardemonpeulen en miso? Ik weet dat Amsterdam (daar woont ze) veel hipper is dan Arkel, maar we spreken gewoon een compleet andere taal! Hoe kan ik een gerecht maken waarvan ik de helft van de ingrediënten niet ken? ‘ Maris, niet alle gerechten hebben vreemde ingrediënten’. Ok, de amandel-honing-koekjes dan, dat lijkt me wel wat. Het eerste ingrediënt: amandelmeel. Nooit van gehoord. I rest my case.

Misschien is het best makkelijk, maar ik heb niet al die kruidjes, potjes en snufjes in m’n kruidenrek. Ik heb niet eens een kruidenrek. Nee, ik ben geen sporter, maar ook zeker geen keukenprinses.
Laatst had ik ook zo’n gesprek met collegaatje L. die fanatiek kookt. ‘Ik heb zoiets lekkers gemaakt!’, zei ze, ‘En zo gemakkelijk!’ Nou vooruit, als het gemakkelijk is wil het wel horen. ‘Ik heb eerst worteltjes gekookt, en die heb ik even gekarameliseerd met verse bloemenhoning…. blabla fruiten… blabla snufje…. blabla op een bedje…’.
Kortom, ik hoor alleen maar ‘blabla veel werk’ en je was me al kwijt bij ‘worteltjes’.

Maargoed, vriendinnetje N. heeft gelijk. Ieder pondje gaat door het mondje. En ik hoef niet meteen te beginnen met kikkererwten, kurkuma en gojibessen, maar verantwoorder dan friet met frikandel moet kunnen. Daarom was ik blij dat Niels net bezig was met het bereiden van een maaltijdsalade. Lekker sla, tomaatjes, eitje, pijnboompitjes en augurk. En honing-mosterd-dressing en spekjes. Dat dan weer wel. Op mijn manier verantwoord, want het moet wel leuk blijven. En ik weet niet of ik die frikandel helemaal kan afzweren hoor…

Niels, zullen we een rondje snelwandelen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *